ေဝးေဝးလံလံ
သခင္ဆံုုးသြားတဲ႔ ေခြးတစ္ေကာင္လုုိ။
အဲဒီေနရာကပဲ စလုိက္ရေအာင္။ သခင္ဆံုးသြားတဲ႔ ေခြးတစ္ေကာင္လုိ။
ဆက္ေဟာင္ေနရမလား။ ေျမၾကီးကုိကုတ္ျခစ္ေနရမွာလား။ အူေနလုိက္ရံုနဲ႕ အူစုိသြားမွာလား။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ႔ မႏွစ္က စုိက္ထားတဲ႔ သစ္ပင္က မႏွစ္ကေနရာမွာမရိွေတာ႔ဘူး။ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ဆားဗီးယန္း ဟတ္စကီးက သံုးလသြားနဲ႕ လက္ကို အတင္းကိုက္ျပီးေဆာ႔တယ္။ အဆင္ေျပၾကတယ္။ အားလံုုး အျမန္ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
အင္တာနက္ေကာင္းတယ္။ လိပ္ကန္ေတြ ေရမသန္႕ေတာ႔ဘူး။ ဗုိလ္တေထာင္ဘုုရားေရာက္တယ္။ နန္းဦး ေက်ာင္းထဲက မင္းတုုန္းမင္း သြန္းခဲ႔တဲ႔ ေၾကးသြန္းဘုရားၾကီးဟာ အင္မတန္ေျပျပစ္အခ်ိဳးက်တဲ႔ လက္ရာမြန္ပဲ။ စြယ္ေတာ္ေလးဆူရိွတယ္။ တရုုတ္ျပည္က စြယ္ေတာ္ကုိေတာ႔ မယံုုဘူး။ မိတ္အင္ခ်ိဳင္းနားျဖစ္မယ္။ ကိုယ္႔ႏုိင္ငံက စြယ္ေတာ္ကုိကုိယ္တန္ဖုိုုးထားၾကရင္ေကာင္းမယ္။ လိပ္ကန္ထဲမွာ လိပ္ေတြေတာ႔မသိဘူး။ ၾကည္႕ေနရတဲ႔သူေတာင္ အသက္ရွဴၾကပ္တယ္။ ငါးကန္၊ လိပ္ကန္ေတြကိုု ျပဳျပင္ၾကပါ။ အင္မတန္ကုသိုလ္ရပါတယ္။ အလွဴေတြကို လွဴျပီး ပစ္မထားၾကပါနဲ႕။ ကိုယ္လွဴတာေလးေတြကုိ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ျပန္မြမ္းမံၾကပါ။
ေကာင္းကင္ၾကီးက အသစ္အတုိင္းက်န္ေနေသးတယ္။ မုတ္သံုေလဟာ ျဖတ္သန္းျမဲ။ လွပျမဲ။ စိမ္းလန္းျခင္းေတြဟာ ေတာက္ပျမဲ။
လွပျခင္းေတြလည္းရိွတယ္။ အက်ည္းတန္ျခင္းေတြလည္းရိွတယ္။ ျမိဳ႕ပ်က္တစ္ခုေယာင္ေဆာင္ထားေပမယ္႔ အရင္ခမ္းနားမႈေတြဟာ အရင္အတုိုင္း။ ျမိဳ႕ၾကီးရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာကို ျမိဳ႕သားေတြဖဲ႔သိမ္းထားတဲ႔ ျမိဳ႕ကေလး။ ေမဆင္အထိမ္းအမွတ္ေတြနဲ႕ ျမိဳ႕ေတာ္ရဲ႕ ၾတိဂံေတြဟာ ေတာက္ပတုုန္းပဲ။
လမ္းတုိင္းဟာေရာမကုိေရာက္ခ်င္မွေရာက္မယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ႔ ကားပိတ္ေနမွာပဲ။ အဲဒီျမိဳ႕ကေလးမွာ ဒီလိုပဲ။ ေနာက္က်ျခင္းအေလ႔အထေတြနဲ႕၊ လက္ဖက္ရည္ေသာက္ျခင္းနဲ႕ စာထုုိင္ဖတ္ျခင္းကိုပဲ တစိုက္မတ္မတ္လုပ္ကုုိင္တယ္။ အဆင္ေျပသလုိေနၾကပါ။ ကုိယ္႔ဟာကိုယ္အဆင္ေျပေနရင္ ဘယ္သူ႕မွ အဖက္မလုုပ္ၾကပါနဲ႕။ ေလာကၾကီးဟာ အပိုအလုပ္လုပ္စရာ အခ်ိန္မရိွဘူး။ အားရင္ အိပ္ေန။ ႏုိးလာရင္ တရားနာ။ လမ္းထိပ္မွာ မုန္႕ဟင္းခါးစား။ ျပန္အိပ္။ ႏုုိးလာရင္ စာဖတ္။ ျပီးရင္ ေငြစာရင္းလုပ္။ ဟိုုစာရင္းကို ဒီထဲေပါင္း။ ဒီစာရင္းကို ဟိုထဲေရႊ႕။ ဝယ္တာေတြအတြက္ အႏႈတ္ျပ။ ေရာင္းတာေတြအတြက္ အေပါင္းျပ။ အသံုုးစရိတ္ေလးေရးမွတ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္ကပဲ ျပန္ေပးမလုိလို။ တစ္ေယာက္ေယာက္ကိုပဲ စာရင္းရွင္းရမလုိလို။ ေတာ္ေသးတယ္။ အဲဒီဘဝမ်ိဳးမက်ေရာက္လို႕။
ပိုက္ဆံမရိွဘူးဆုိတာကို ထုတ္မေျပာရင္ ပိုက္ဆံက ရိွေနသလုိပဲ။ ေလာကၾကီးဟာ ကုိယ္ရွာတာ ကုိယ္သံုးျပီး ကုန္သြားသင္႔တဲ႔ေနရာ။ တရားတစ္ပုုဒ္နာလုိက္ရေသးတယ္။ အပ်ိဳၾကီးေတြ ေသမတတ္ရွာထားတာ ေသေတာ႔ ျပိတၱာျဖစ္တယ္။ က်န္ခဲ႔တာေတြကုိ တစ္ျခားသူေတြက သံုးျဖဳန္းပစ္တာေပါ႔။ စိတ္နာစရာၾကီး။ အဲဒီလုိေတာ႔ အျဖစ္မခံၾကနဲ႕။ ေသခါနီးရင္ လက္ႏွီးစုတ္ကအစ အမ်ိဳးေတြကို မေပးခဲ႔ဖုိ႕ ေသတမ္းစာေရးထားရမယ္။ ပိုက္ဆံမရိွတာ ျပႆနာမဟုုတ္ေသးဘူး။ ဘယ္ေလာက္ရရ လုိေနေသးရင္ေတာ႔ ျပႆနာပဲ။ ျပႆနာျဖစ္လာရင္မေကာင္းဘူး။ ေငြနဲ႕ကင္းကင္းေနၾက။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ စိတ္ထဲ ထည္႕မထားနဲ႕။ ရွာထားတာလည္း ကုန္သြားမွာ။ ကုုန္မယ္႔ဟာေတြရွာေနတာ။
တရားနာရင္လည္း ကုိယ္ၾကိဳက္တဲ႔အပုိင္းပဲနာတယ္။ မၾကိဳက္တာဆို စိတ္ထဲကေန ေက်ာ္ပစ္လုိက္တယ္။ ၾကိဳက္တာတစ္ခုေတာ႔မွတ္လာတယ္။ ေဇာတိက သေထးဟာ ပေစၥကဗုုဒၶါနဲ႕ေတြ႕ေတာ႔ သူ႕အတြက္ရွာလာတဲ႔ စားစရာေတြလွဴတယ္။ အဲဒီလုိလွဴရင္း သူ႕အစ္ကုုိအတြက္ပါ ရွာလာတဲ႔အစားအစာေလးေတြပါ သဒၶါေပါက္ျပီး ထပ္လွဴလုိက္တယ္။ ျပီးေတာ႔ အျငိမ္မေနဘဲ ဆုေတာင္းတယ္။ နိဗၺာန္မေရာက္မီစပ္ၾကား လူခ်မ္းသာဆုုေတြလည္းပါတယ္။ တရားရဖုုိ႕လည္းပါတယ္။ ႏွစ္မ်ိဳးေတာင္းတယ္။ အဲဒီေတာ႔ ခ်မ္းသာတယ္။ သူ႕အစ္ကိုၾကီးကေတာ႔ သူ႕ညီလွဴခဲ႔တာျပန္အမွ်ေဝေတာ႔ ဘဝတုိတိုနဲ႕ နိဗၺာန္မ်က္ေမွာက္ျပဳရပါလုိ၏ တစ္မ်ိဳးတည္းေတာင္းတယ္။ အဲဒီေတာ႔ ကႆပဘုရားလက္ထက္မွာတင္ ရဟႏၱာျဖစ္တယ္။ ညီေလးကေတာ႔ သံသရာမွာေပ်ာ္လုိက္တာ လူခ်မ္းသာေတာ႔ျဖစ္ပါရဲ႕။ ေနာက္ထပ္ ဘုုရားတစ္ဆူစာၾကာသြားတယ္။ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္မွ နိဗၺာန္ေရာက္ရွာတယ္။ ၾကာခ်င္တဲ႔သူဟာ ၾကာတဲ႔လမ္းကုိ တမင္ေရြးၾကတာလုိ႕ပဲ သေဘာေပါက္တယ္။ လူျဖစ္ေနရင္ တစ္လမ္းလမ္းေရြးၾကတာပဲ။ သံသရာမွာ အက်မနာမယ္႔လမ္းပဲေရြးၾကပါ။
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေန ေသခဲဆုိတာ မွန္ေလာက္တယ္။
မေသခဲရင္ေတာင္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနၾကပါ။
ေဝးေဝးလံလံသြားၾကပါ။ ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါးေနၾကပါ။
ေသျခင္းတရား အမွတ္အသားနဲ႕ မႈိပြင္႔ကေလး ေပါက္ဖြားလာသလုိ .. ေနသာသလုိ ေနၾကပါ။ ။
With Peace,
Z
Peace B with U.
