ဘိုနတ္သ္ဆိုတာ သရဲေပါ႔။ Lord of Ghosts ဆိုလား ၀ီကီမွာေတြ႕တယ္။ Bhoothnath ဆိုတာလည္း အိႏၵိယဇာတ္ကားပါပဲ။ လြန္ခဲ႔တဲ႔သံုးႏွစ္ေလာက္က မေလးရွားသြားလည္ရင္း အဲဒီမွာၾကည္႕ခဲ႔တဲ႔ကားပဲ။မေန႕ညက ေနာက္တစ္ခါျပန္ၾကည္႕ျဖစ္တယ္။ ျမန္မာေတြနဲ႕ရင္းႏွီးတဲ႔ အမီတာဘဂ်မ္းတို႕ ရွရြတ္ခန္းတို႕ပါပါတယ္။
မိန္းမေသသြားတဲ႔ အိမ္မွာ တစ္ေယာက္တည္းေနရတဲ႔အဘိုးၾကီး ေလွကားေပၚကျပဳတ္က်ျပီး ေသရာက သရဲျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီသူရဲက အမီတာဘဂ်မ္းေပါ႔။ ေနာက္ေတာ႔ ရွရြတ္ခန္းတို႕မိသားစုက အဲဒီအိမ္မွာ လာေနရာက ဒီဇာတ္လမ္းေလးျဖစ္လာတယ္။ ရွရြတ္ခန္းကို ပိုက္ဆံမေပးႏိုင္လုိ႕ထင္တယ္။ ဒါရိုက္တာက ၁၅ မိနစ္ေလာက္ပဲထည္႕သံုးတယ္။ သေဘၤာသားအျဖစ္ခရီးထြက္ေနတာ ဇာတ္လမ္းအစကတည္းကပဲ။ ဇာတ္လမ္းဆံုးခါနီးမွျပန္ေရာက္လာတယ္။ အဲဒါဟာလည္းပညာပဲ။ ျမန္မာဇာတ္လမ္းေတြမွာ အဲဒီလို မင္းသားစရိတ္ေခြ်တာလုိ႕ရတယ္။
အဓိကဇာတ္ေဆာင္က ရွရြတ္ခန္းရဲ႕သားအျဖစ္သရုပ္ေဆာင္တဲ႔ Banku လို႕ ခ်စ္စႏိုးေခၚတဲ႔ ေကာင္ေလးပဲ။(Aman Siddiqui)။ သူ႕နာမည္က အဲဒီကားမွာလည္း Aman ပဲ။ ဒါေပမယ္႔ အားလံုးက ဘန္ကုလို႕ပဲေခၚၾကတယ္။
ဒီဇာတ္ကားနဲ႕ပတ္သက္ျပီး သေဘာက်တာေလးႏွစ္ခုသံုးခုေလာက္ရိွတယ္။ လူၾကီးမိဘေတြနဲ႕ တစ္သက္လံုးခြဲေနၾကတဲ႔သားသမီးေတြအတြက္ စဥ္းစားစရာေလးေတြရေစတယ္။ အဲဒီမွာေတာ႔ ဘိုနတ္သ္ ရဲ႕သားအေၾကာင္းမွာေတြးစရာေလးေတြပါတယ္။ အေမရိကားကို ပညာသင္ဖုိ႕လႊတ္လုိက္တယ္။ အဲဒီမွာ မိန္းမရျပီး ျပန္မလာေတာ႔ဘူး။ သူ႕အေမက သားကုိ သတိတရနဲ႕ ေစာင္႔ေနတယ္။ ျပတင္းေပါက္ကေနေမွ်ာ္တယ္။ တယ္လီဖုန္းေမွ်ာ္တယ္။ အေမရိကားေရာက္ေနတဲ႔သားေတာ္ေမာင္ကေတာ႔ အားလံုးကိုေမ႔ေနတာပဲ။ အေမရိကားေရာက္ေနတာကို ျပခ်င္ရင္လြယ္လြယ္ေလးဆိုတာ ဒီကားကေန သိႏိုင္တယ္။ စခထရီေကာင္မေလးက ေလွကားမွာ အလုပ္ကိစၥအတြက္ ဆိုင္းထိုးခိုင္းေနတာကို ျပလိုက္ရံုပဲ။ ဒါဟာ ကုန္က်စရိတ္ေခြ်တာေနတဲ႔ ျမန္မာ႔ရုပ္ရွင္လုပ္ငန္းအတြက္ေတာ႔ အတုယူစရာ အကြက္ပဲ။
ဘိုနတ္သ္က သူ႕မိန္းမကိုယ္တုိင္ အလွဆင္ခဲ႔တဲ႔ အိမ္ကို စြဲျပီး သရဲျဖစ္တာပဲ။ အမွန္ေတာ႔ ျပိတၱာျဖစ္တာျဖစ္မယ္။ တန္ခိုးေတြဘာေတြလည္းရိွတယ္။ အဲဒီအိမ္ကိုပဲစြဲေနတာ။ ဘယ္သူမွ လာေနလို႕မရေအာင္ ေျခာက္လွန္႕တယ္။ ဘန္ကုကေတာ႔ မေၾကာက္ဘူး။ သူကလည္း သူ႕အဘိုးေသထားတာနဲ႕ အဘိုးၾကီးသရဲကိုခင္ေနတယ္။ ေနာက္ေတာ႔ သူ႕အေမေျပာထားတဲ႔ Ghost ဆိုတာမရိွဘူး။ Angel ပဲရိွတယ္ဆိုတာကိုလည္း သူမွတ္ထားျပီး သရဲကို Angel ထင္ျပီးခင္တယ္။ မိတ္ေဆြဖြဲ႕တယ္။ သရဲနဲ႕ခင္တယ္။ ကၾကတယ္။ သီခ်င္းဆိုတယ္။ ေျမးအဖိုးအခ်စ္ကိုေတြ႕ရတယ္။ ကိုယ္တုိင္ကေတာ႔ အဖုိးေတြနဲ႕မေနခဲ႔ရေတာ႔ အဖိုးေတြခ်စ္စရာေကာင္းမေကာင္းမသိခဲ႔။ သရဲအဖိုးကေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး ကရုဏာရိွတယ္။
အထူးျပဳလုပ္ခ်က္ေတြလည္းေကာင္းတယ္။ သပ္ရပ္တယ္။ လူပိုသိပ္မပါေပမယ္႔ ရသေျမာက္တယ္။ အဲဒါကလည္း ျမန္မာကားေတြကို ျမန္ေကာင္းသက္သာ ရိုက္ဖုိ႕လိုအပ္တဲ႔ပရိယာယ္ပဲ။ ဟာသေတြကလည္း ရိုးရိုးေလးရဲ႕ ရယ္ရတယ္။ ကလိထိုးဟာသေတြမပါဘူး။ သရဲဘိုနတ္သ္နဲ႕ ေကာင္ေလး ဘန္ကု ေတြ႕တဲ႔အခန္းမ်ိဳးဟာ ျမန္မာပရိတ္သတ္ေသခ်ာေပါက္ၾကိဳက္မယ္႔ဟာသခန္းေလးေတြပဲ။ ေနာက္တစ္ခုက ဇာတ္လမ္းကို မသိမသာေလးမီွးလိုက္ရင္ ဇာတ္လမ္းအတြက္ ၀တၳဳ၀ယ္ရတဲ႔ပိုက္ဆံ ၅ သိန္းေလာက္သက္သာသြားႏုိင္ေသးတယ္။ ျမန္မာဆန္ေအာင္ေျပာင္းစရာလည္းသိပ္မလိုဘူး။ အိႏၵိယနဲ႕ျမန္မာကားက ရုပ္ရွင္ေပၚဦးစကတည္းက ခပ္ဆင္ဆင္ထြက္တယ္။ အထူးျပဳလုပ္ခ်က္ေတြကိုေတာ႔ မီဖုိ႕ ခက္ေသးတယ္။ အဲဒါေတြကိုလည္း ေထြေထြထူးထူး မစဥ္းစားေနနဲ႕။ မူရင္းကားနဲ႕ ကာလာခပ္ဆင္ဆင္ေတြရိုက္ျပီး ျဖတ္ညွပ္ကပ္လုပ္လုိက္ရင္ျဖစ္တယ္။ ပိုေတာင္မွ သပ္ရပ္သြားဦးမယ္။
ေက်ာင္းအုပ္ဆရာၾကီးကလည္း ရယ္စရာေကာင္းေအာင္ျဖည္႕လုိက္တဲ႔အကြက္ပဲ။ ဇာတ္ပို႕ေကာင္းရင္ ဇာတ္လမ္းပိုေကာင္းလာတာပဲ။ ကေလးေတြကို မသိမသာေလး သင္ေပးလုိက္တာေလးေတြလည္းပါတယ္။ အဲဒါေလးေတြက အဆင္႔ျမင္႔တယ္။ အတံုးအတစ္လုိက္ေပးတာမ်ိဳးက ဘယ္သူမွ နားမေထာင္ခ်င္ဘူး။ ပါးပါးေလး ေပးလုိက္တာ ကေလးေတြဆီေရာက္သြားႏုိင္တယ္။ ၾကည္႕မရတာေတာ႔ တခ်ိဳ႕မိဘေတြဟာ အင္မတန္ ကေလးကို ညွင္းပမ္းတဲ႔မိဘေတြပဲ။ စိတ္မထင္ရင္ ပါးရုိက္ပစ္လိုက္တာေတြ႕ရတယ္။ ျမန္မာမ်က္စိနဲ႕ေတာ႔ အင္မတန္ရိုင္းတာပဲ။ လူမဆန္ဘူးလို႕ေတာင္ေျပာႏိုင္တယ္။ စင္ကာပူမွာလည္းေတြ႕တယ္။ တရုတ္မတစ္ေယာက္ Fair Price မွာ ကေလးကၾကမ္းျပင္မွာ ျခင္းေတာင္းကိုတြန္းျပီးေဆာ႔ေနတာ ေျပာမရလုိ႕ဆိုျပီး လက္နဲ႕သံုးခါရိုက္ျပီး ေျခေထာက္နဲ႕ႏွစ္ခ်က္ဆင္႔ကန္လုိက္ေသးတာေတြ႕ရတယ္။ ကိုယ္႔သားသမီး ကိုယ္ဆံုးမပိုင္ခြင္႔ဆိုတာၾကီးကို အလြဲသံုးစားလုပ္ေနတာပဲ။ စိတ္မရွည္တဲ႔သူေတြရဲ႕ သားသမီးျဖစ္ရတာ ငရဲကို လူ႕ျပည္မွာ အခ်ိန္ပိုက်ခံေနရတာမ်ိဳးပဲေနမွာ။ အခုနကေလးကို ႏွစ္ခ်က္ဆင္႔ကန္လိုက္တဲ႔အေမကိုလည္း သူ႕အေမက ႏွစ္ခ်က္ဆင္႔ကန္ခဲ႔မွာပဲလို႕ေတာင္ေတြးမိေသးတယ္။ ဒါမ်ိဳးေတြမၾကာမၾကာေတြ႕ျမင္ရတယ္။ ဇာတ္လမ္းထဲမွာလည္း လက္ယဥ္ယဥ္နဲ႕ပါးရိုက္လုိက္တာပဲ။ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို မိဘျဖစ္ဖုိ႕ အဆင္သင္႔မျဖစ္ေသးဘူးထင္ရင္ ကေလးမယူတာေကာင္းတယ္ထင္တာပဲ။
ကေလးတစ္ေယာက္ဆီမွာ ေမတၱာ၊ကရုဏာနဲ႕ တာ၀န္သိစိတ္ေတြရိွေနတယ္ဆုိတာေလးကို ဒီကားမွာျပတယ္လို႕ထင္မိတယ္။ မိဘဂန္းစတားေတြေသခ်ာၾကည္႕သင္႔တယ္။
ဘိုနတ္သ္ရဲ႕သားကေတာ႔ ဗီလိန္ပဲ။ အေမေသလုိ႕ျပန္လာတာေတာင္ အေဖ႔အိမ္ကို ေရာင္းခဲ႔ဖုိ႕ၾကံတယ္။ သားသမီးေတြဟာ မိဘရဲ႕စိတ္ကို နားလည္ဖို႕မၾကိဳးစားၾကေတာ႔ဘူးဆိုတဲ႔ ေခတ္ရဲ႕ပံုရိပ္ကို ထင္ဟပ္တယ္လုိ႕ထင္တယ္။ ရုပ္ရွင္ကားေလးတစ္ကားေပမယ္႔ ဒီကားကိုၾကည္႕ျပီး ဘ၀ေတြကိုလည္းျမင္ရတယ္။ အဲဒါကို အႏုပညာလို႕ထင္တယ္။ အႏုပညာဟာ တစ္ဆင္႔ဆက္သြားစရာ စိတ္နယ္ေျမကို လမ္းညႊန္တယ္။
ကေလးေလးကျပိဳင္ပြဲမွာ သရဲ ဘိုနတ္သ္အကူအညီနဲ႕ႏိုင္ခ်င္တယ္။ ဒါကို ဘိုနတ္သ္က မကူညီဘူး။ မွ်မွ်တတယွဥ္ျပိဳင္ျပီး ႏိုင္တာကို တန္ဖိုးထားဖုိ႕သင္ေပးတယ္။ အဲဒါဟာ ကေလးေတြအတြက္အေရးၾကီးတယ္။ ဒီေနရာမွာေတြးမိတာက ကိုယ္႔သားသမီးကို စူပါမန္းျဖစ္ေစခ်င္တဲ႔မိဘေတြဟာ သားသမီးရဲ႕တကယ္႔အရိွကုိ လက္ခံဖုိ႕သိပ္ခက္တယ္လို႕လည္းထင္မိတယ္။ ကိုယ္႔သားသမီးမွာ ဘယ္ဘက္မွာ ပါရမီပါျပီး၊ ဘယ္ဘက္မွာ သူမစြမ္းေဆာင္ႏုိင္ဘူးဆိုတာ သိဖုိ႕လိုတယ္။ အဲဒါကိုမသိရင္တြန္းတယ္။ တြန္းတာမ်ားသြားရင္ ကေလးက စိတ္ေလသြားတယ္။ ေလရင္ ဘာလုပ္မလဲ။ ေငးမယ္။ ကေလးေတြ စိတ္မ၀င္စားႏိုင္ေတာ႔ဘဲ ေငးေနရင္ စိတ္ဒဏ္ရာရေနတာပဲ။ ကေလးေတြ ေဆာ႔ဖုိ႕လိုတယ္။ ေပ်ာ္ေအာင္ေနဖုိ႕လိုတယ္။ အားခ်ိန္ေလးလည္းရိွဖုိ႕လိုတယ္။ ထိန္းေက်ာင္းပံုမဟုတ္တဲ႔ မိဘေတြေၾကာင္႔ပဲ ကေလးေတြဟာ သိမ္ငယ္စိတ္ေတြနဲ႕ေနၾကရတာမ်ားလာတယ္ထင္တယ္။
ေနာက္ဆံုးခန္းေလးကလည္း လွလွပပပဲ။ ရွရြတ္ခန္းက သူ႕သားကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႕ရွင္းျပတာေလးလည္းမဆိုးဘူး။ ကေလးေတြ မသိႏုိင္ဘူးဆိုျပီး မင္းမသိႏိုင္ေသးဘူးဆိုျပီးေျပာတဲ႔မိဘေတြမဟုတ္တာၾကည္႕ေကာင္းတယ္။ Salvation ကို ကေလးေတြ အတန္းတက္သြားသလို ဥပမာနဲ႕ရွင္းျပတယ္။ ကေလးလည္းေက်နပ္သြားတယ္။ သူခ်စ္တဲ႔အဘိုးကို အဆင္႔ျမင္႔တဲ႔ ၾကယ္နတ္သားျဖစ္ေတာ႔မယ္ဆိုျပီးလည္းေပ်ာ္သြားတယ္။ ကေလးေတြေပ်ာ္ေနတာ ၾကည္႕လို႕ပိုေကာင္းပါတယ္။ စိတ္ပင္ပန္းေနတဲ႔ကေလးေတြကိုျမင္ရရင္ေတာ႔ သနားမိတယ္။
ဘိုနတ္သ္ကို ကြ်တ္ေအာင္ ျမန္မာလိုဆို ပရိတ္ရြတ္ေပးတယ္။ ဟိႏၵဴလုိဆိုရင္ေတာ႔ ဘာလုပ္တယ္ေခၚလဲမသိဘူး။ ဆုေတာင္းပြဲေလးလုပ္တယ္။ သူ႕ရဲ႕သားမုိက္ၾကီးလည္းျပန္လာတယ္။ ေနာင္တေတြနဲ႕။ ဇာတ္သိမ္းကေတာ႔ အားလံုးေကာင္းပါသည္ဆိုတဲ႔ဇာတ္သိမ္းမ်ိဳး။ ေတာ္ေတာ္ေလးလွလွပပပဲ။
သရဲေပမယ္႔ေၾကာက္စရာမေကာင္းတဲ႔သရဲလည္းရိွတယ္။
အဲဒီကားမွာ ဘိုနတ္သ္က ဘန္ကုကိုေျပာတာေလးၾကိဳက္တယ္။ ငါ Angel ဟုတ္မဟုတ္ေတာ႔ငါမသိဘူး။ မင္းကေတာ႔ Angel ပဲတဲ႔။ ကေလးေလးေတြရဲ႕စိတ္အျဖဴေလးဟာ Angel ဆန္တာပဲမဟုတ္လား။
အို ဘယ္႔ မိဘအေပါင္းတို႕ (အထူးသျဖင္႔ ဂန္းစတားမိဘအေပါင္းတို႕) မိမိတုိ႕အတၱမ်ား၏ ထြက္ေပါက္အျဖစ္ သားသမီးမ်ားကို မျမင္ဘဲ ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ Angel ေလးကို ခ်စ္ျခင္းျဖင္႔ ၀န္းရံျပီး ေျမေတာင္ေျမွာက္ေပးႏိုင္ၾကပါေစ။ ေစတနာလြန္ျပီး ေျခေထာက္နဲ႕ကန္ျပီး ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေျမေတာင္ေျမွာက္ေပးေသာ မိဘမ်ား၊ မဟာကရုဏာျဖင္႔ ပါးရိုက္ကုန္ေသာ မိဘမ်ား မျဖစ္ေစဘဲ၊ ခ်စ္ျခင္း၊နားလည္ျခင္းျဖင္႔ ျဖည္႕ဆည္းေပးေသာ မိဘမ်ားျဖစ္ႏုိင္ၾကေစကုန္ေသာ္၀္။
ကဲကဲ တရားသိမ္းျပီ။
You are my angel လို႕ မိမိတို႕သားသမီးမ်ားကို ေျပာႏိုင္ၾကသည္ ျဖစ္ေစေသာ္။
သာဓု multipled by 3.
Regards,
The Gardener
(ေလာေလာဆယ္)အိႏၵိယရုပ္ရွင္ေစာင္႔ၾကည္႕ေလ႔လာသူ။
Peace B with U.
